Les Très Riches Heures du Duc de Berry deel 1

This is the HTML version of Les Très Riches Heures du Duc de Berry deel 1 Page 3
To view this content in Flash, you must have version 8 or greater and Javascript must be enabled. To download the last Flash player click here

an het rijtje wereldberoemde schilders als Van Eijck, Bosch, Breughel, Vermeer, Rembrandt, van Gogh en Mondriaan gaan de gebroeders Van Limburg vooraf. De drie broers Paul, Herman en Johan van Limburg zijn rond 1380 geboren in Nijmegen aan de Burchtstraat. Zij zijn de zonen van Arnold van Limburg en Metta Maelwael. Beide ouders komen uit een kunstenaarsgeslacht en hun zonen volgden zodoende het schildersberoep van hen op. Rond 1400 trokken de drie broers naar Parijs waar hun oom Jan hofschilder was. Deze bezorgde hen een opdracht aan het Bourgondische hof van Hertog Philips de Stoute. Na diens overlijden nam de Hertog van Berry de gebroeders in dienst. Ze werkten aan dit hof aan het kopiëren, samenstellen en vooral het illustreren van manuscripten als Les Belles Heures en Les Très Riches Heures. Uiteindelijk werden de broers bij de Hertog van Berry zelfs hovelingen aan het hertogelijke hof. Na hun dood zijn de afbeeldingen van de Gebroeders van Limburg wereldberoemd geworden.

Leven (Biografie)

Eerste generatie
De gebroeders Van Limburg zijn direct gelieerd aan het Nijmeegse kunstenaarsgeslacht Maelwael dat mogelijk uit Kleef of Xanten afkomstig is. De eerste generatie Maelwaels vestigden zich in 1370 in Nijmegen. Bronnen noemen de broers Herman en Willem en een derde broer Johan die priester is. Herman en Willem zijn schilders, die zich bezighouden met het beschilderen van schilden, banieren en wimpels met heraldische emblemen. Het Gelderse hertogelijke hof is hiervoor een belangrijke opdrachtgever. 
Deze schildeers staan in direct contact met de hertog, het begin van een netwerk dat latere generaties zullen uitbouwen tot een netwerk met de machtigste hertogen in Frankrijk.
Herman en Willem zijn 'zelfstandig ondernemer'. Ze werken vanuit hun eigen atelier en bezitten beiden een huis in de Burchtstraat te Nijmegen, Herman is tevens wapenkoning van hertog Willem van Gülik, een belangrijke functie die hij waarschijnlijk te danken heeft aan zijn grote kennis op het gebied van heraldiek. Na 1396 verdwijnen Herman en Willem Maelwael uit de Gelderse annalen.


Tweede generatie
Willem Maelwael krijgt een dochter genaamd Metta en een zoon die ook schilder wordt en in het atelier van zijn vader gaat werken. Zijn naam is Jan Maelwael. Het werk van deze getalenteerde jongen valt op, zodat de Gelderse hertogin Katharina van Beieren hem bij haar nicht Isabella, de koningin van Frankrijk, aanbeveelt. Zo sleept Jan in 1396 een belangrijke opdracht van Isabella van Beieren in de wacht en reist hij af naar Parijs. Een jaar later neemt de hertog van Bourgondië, Philips de Stoute, hem in dienst en verkast Jan naar de Bourgondische hoofdstad Dijon waar hij snel carrière maakt. Niet alleen wordt hij een van de best betaalde kunstenaars in Frankrijk, maar hij krijgt ook een officiële functie aan het hertogelijke hof.
Zijn belangrijkste werk maakt hij voor het kartuizerklooster van Champmol in de buurt van Dijon, waar hij samenwerkt met grote kunstenaars als Jean de Beaumetz en de Haarlemse beeldhouwer Claus Sluter. Uit eigentijdse bronnen blijkt dat hij behoorlijk productief was en zeer gewaardeerd werd. Helaas is er geen enkel schilderij bewaard dat we met zekerheid aan hem kunnen toeschrijven, aangezien hij, zoals in die tijd gebruikelijk, zijn werk niet signeerde. Mogelijke werken van Jan Maelwael zijn een tondo met een afbeelding van de Pietà in het Louvre te Parijs en een Madonna met Engelen in Berlijn.
Johan Maelwael zet de schildertraditie van zijn vader en oom voort. Wanneer in 1404 Philips de Stoute overlijdt, volgt zijn zoon Jan zonder Vrees hem op. Jan Maelwael reist vervolgens in 1405 terug naar Nijmegen, waar hij in het huwelijk treedt met Heilwig van Redinchaven met wie hij vier kinderen krijgt. In 1415 sterft Johan Maelwael in Dijon, waar hij dan met zijn gezin woont. Jan zonder Vrees geeft het overgebleven gezin een pensioen.

Derde generatie
Rond 1400 besluit Jan Maelwael zijn neven, de gebroeders Paul, Herman en Johan van Limburg, de zonen van zijn zus Metta en daarmee de derde generatie, naar Parijs te halen. Metta was rond 1380 getrouwd met Arnold van Limburg, een beeldsnijder. Als beeldsnijder had Arnold een duidelijke relatie met de schilders of 'stoffeerders', die zorg droegen voor de kleurige beschildering van de houten beelden zoals dat in de Middeleeuwen gebruikelijk was. Arnold neemt de leiding over het atelier over wanneer zijn zwager Johan Maelwael in 1396 naar Frankrijk vertrekt.

Joomla gallery extension. Powered by FlippingBook.

© 2016 Stichting Gebroeders van Limburg

024 3602414

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Postbus 1180, 6501 BD Nijmegen